ibni Şibbə ən-Numeyri rəvayət edir:
حدثنا عمر بن قسط قال ، حدثنا الوليد بن مسلم قال ، حدثنا عبد الله بن العلاء بن زيد وغيره ، عن عطية بن قيس ( عن أبي إدريس الخولاني ) : أن أبا الدرداء وأصحاباً له خرجوا بمصحفهم حتى قدموا المدينة يثبتون حروفه على عُمر ، وزيد بن ثابت ، وأبيّ ابن كعب يقرأ عليهم آي « إذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ وَلَوْ حَمَيْتُمْ كَمَا حَمَوْا لَفَسَدَ الْمَسْجِدُ الْحَرَامُ »
Mənə Ömər b. Qast danışdı, dedi: Mənə Vəlid b. Müslüm danışdı, dedi: Abdullah b. Əla və başqaları mənə Atiyyə b. Qeysdən, o da Əbu İdris əl-Xulvanidən danışdı, dedi: Əbu Dərda və əshabı mushafları ilə (yola) çıxıb Mədinəyə gəldilər. (Mushafın) hərflərini Ömər, Zeyd b. Sabit və Ubeyy b. Kaba isbat etdilər (və) onlara bu ayəni oxudular: "Kafirlər öz qəlblərinə təkəbbürü, cahiliyyə təkəbbürünü yerləşdirdikləri zaman və əgər siz də onlar kimi təkəbbür göstərsəydiniz Müqəddəs Məscid xarab olardı." (Fəth surəsi 26-cı ayə)
ibni Şibbə ən-Numeyri, "Tarixi Mədinə", 2/709
Onu da qeyd etmək istəyirəm ki, hazırda əlimizdəki Quranda ayə bu şəkildədir: "Kafirlər öz qəlblərinə təkəbbürü, cahiliyyə təkəbbürünü yerləşdirdikləri zaman Allah Peyğəmbərinə və möminlərə mənəvi rahatlıq verdi."